Geen categorie

Liever een hobby of een burn-out?3 min read

8 februari 2020 3 min read

author:

Liever een hobby of een burn-out?3 min read

Leestijd: 3 minuten

‘Hai, ik ben Roos en ik heb een burn-out.’

Hoe zou je reageren als ik mezelf op die manier zou voorstellen? Ik stel me voor dat dat heel ongemakkelijk zou zijn. Waarschijnlijk zou je aan je mouw frunniken, even opzij kijken en je afvragen wat je hier in godsnaam op moet antwoorden. En toch is het, als je die zin nog eens aandachtig leest, niet zo gek.

We stellen onszelf allemaal voor door datgene te benoemen waar we het grootste deel van onze tijd aan besteden.

‘Ik ben Tim en ik schrijf teksten voor bedrijven. En wat doe jij?’

‘Leuk je te ontmoeten, Tim. Mijn naam is Lea, marketingmanager bij groot-bedrijf-waarmee-je-de-sier-maakt-op-borrels-maar-waarbij-je-jezelf-elke-keer-afvraagt-of-je-niet-beter-een-andere-betekenisvollere-baan-kunt-zoeken-maar-ja-het-salaris-is-goed-en-de-huur-moet-ook-betaald.’

Als je werkt, besteed je daar – de uren die je slapend doorbrengt uitgezonderd – de meeste tijd aan. Als je een burn-out hebt, slokt dat je dagen op. Tegelijkertijd zegt het niet zoveel over je. Het werk dat je hebt zegt waarschijnlijk iets over waar je waarde aan hecht in je leven en als je een burn-out hebt zegt dat iets over je onvermogen om grenzen aan te geven en rust te nemen. Maar verder?

Het zegt weinig over wie je bent als mens.

Het zegt wel veel over ons zelfbeeld en hoe onze identiteit voor een groot deel bestaat uit werk, wat we doen om de huur te betalen.

Werk en de status die het ons geeft is zelfs zo belangrijk voor ons dat we er allerlei andere zaken voor opgeven. Tijd met vrienden. Sport. Koffie drinken bij je ouders. Hobby’s.

Bij mij ging het daar al mis. Ik had drie hobby’s die veel met elkaar te maken hadden: schrijven, lezen en bloggen. Toen ik het drukker kreeg met mijn studie en met mijn werk, nam dat de tijd in die ik eerder gebruikte om een paar bladzijdes te lezen of een blogpost te schrijven. Naar het schrijfclubje waar ik deel van uitmaakte, ging ik al snel niet meer. Geen tijd.

Alles moet iets opleveren. We moeten productief zijn, to do’s aftikken, carrière maken, nuttig zijn en het liefst goed zijn in alles waar we aan beginnen – of er in ieder geval heel snel goed in worden.

Die houding killt onze hobby’s.

Als je denkt dat je perfecte illustraties moet kunnen maken, stop je met tekenen voor de lol.

Als je denkt dat je geld moet verdienen met je blog, stop je als je na een tijdje maar tientallen lezers trekt.

Als je van jezelf steeds beter moet worden in tennis waar je een keer per week naartoe gaat en na afloop iets drinkt met clubgenoten, stop je als je blijft steken op hetzelfde niveau.

Als je aan jezelf moet verantwoorden waarom je tijd aan iets besteed, en je vindt ‘omdat het leuk is’ niet goed genoeg, dan hou je geen hobby meer over.

En voor je het weet, neemt werk de tijd in die vrijkomt als je je hobby opgeeft.

Tot je met een burn-out thuis komt te zitten en geen mail meer kunt beantwoorden. Laat staan een simpele tekening maken voor je lol.

Als ik nu om me heen vrienden hoor zeggen dat ze het druk krijgen op werk en erover denken om te stoppen met de tennislessen op donderdagavond of het boekenclubje eens per maand, vraag ik voorzichtig of ze er niet nog eens over moeten nadenken.

Geef iets wat je leuk vindt niet op voor iets waar je wat (meer) geld mee kunt verdienen. Als er iets is waardoor je ontspant, even niet bezig bent met verwachtingen van anderen of je werk, blijf dat alsjeblieft doen. Dat is minstens zoveel waard als dat bedrag op je bankrekening iedere maand.

En inmiddels weet ik uit ervaring: nog wel meer ook.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *