Geen categorie

Hij gaf me parfum en toen was het crisis3 min read

22 februari 2020 2 min read

author:

Hij gaf me parfum en toen was het crisis3 min read

Leestijd: 2 minuten

Toen ik voor mijn 25e verjaardag een flesje parfum van hem kreeg, wist ik dat er iets niet goed zat. Ten eerste hou ik van persoonlijke, doordachte cadeautjes – dat hoeft niet eens veel te kosten, een dierbaar cadeautje was bijvoorbeeld een krant van mijn geboortejaar die ik van mijn vader kreeg. En ten tweede was het ook een geur die ik niet lekker vond, in plaats van een van m’n favoriete geuren waarvan de halflege flesjes op mijn nachtkastje staan.

Dat vertelde me twee dingen:

  1. Hij heeft niet de tijd genomen om na te denken over een persoonlijk cadeau en zich er makkelijk vanaf gemaakt met een flesje parfum onder het mom van ‘altijd goed’.
  2. Ik draag bijna nooit parfum, en dat wist hij. Dus of het was een weinig subtiele hint dat ik weleens vaker parfum mocht opspuiten omdat mijn natuurlijke odeur niet te harden is, of hij wist dat ik zijn cadeau amper zou gebruiken en dat interesseerde hem niet.

Een buitenstaander zou dat misschien anders zien.

‘Wat lief dat hij een cadeautje voor je heeft gekocht.’

‘Lekker, die parfum. Wat attent!’

‘Die van mij vergeet m’n verjaardag altijd, bof jij even.’

Maar als je lange tijd met iemand samen bent – in ons geval meer dan een decennium – en elkaar door en door kent, dan herken je dit soort tekens. Tekens die aangeven dat het niet goed zit, en dat het weleens slecht zou kunnen aflopen als je er geen aandacht aan geeft.

In ons geval was het een voorbode. Een maand later kwam het hoge woord eruit: hij was niet helemaal eerlijk geweest tijdens onze relatie. Over kleine en minder kleine dingen. En ik moest toch ook gemerkt hebben dat het het afgelopen halfjaar niet zo lekker ging tussen ons?

Hij is mijn jeugdvriendje, mijn eerste, dus echt liefdesverdriet ken ik niet. Maar op dat moment stortte mijn leven toch min of meer in. Ik at een paar dagen niet (mijn liefde voor eten bleek toch te groot om dat langer vol te houden), wilde slapen, verdwijnen, oplossen zoals het waspoeder als het zich met water vermengde in de wasmachine. Dat begon toch aardig op liefdesverdriet te lijken – al rouwde ik om een liefde die er nog was, om een relatie die nog bestond.

Het liefst zou ik nu zeggen dat het allemaal goed is gekomen, dat hij om vergeving vroeg, op z’n knieën ging, me de liefde verklaarde en ik huilend van geluk in zijn armen vloog – maar zo ging het niet en waarschijnlijk had ik hem, als hij dat had gedaan, boos aangekeken en was ik weggelopen. Tja, het gaat nu eenmaal vaak niet zoals in de films. Om eerlijk te zijn zitten we er nog middenin en weten we niet waar dit gaat eindigen. Dat is het eerlijke verhaal. Dat het soms niet zo duidelijk is en je soms tijd nodig hebt om uit te zoeken of de liefde sterk genoeg is om een relatiecrisis te overleven.

Dus als je ooit van iemand een parfumflesje krijgt, dan weet je één ding zeker: grote kans dat er een luchtje aan zit.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *