About

Leestijd: < 1 minuut

Hoi, ik ben Roos.

Wéér iemand die een blog begint en gelooft dat haar schrijfsels de moeite waard zijn om door anderen gelezen te worden, moet dat echt?

Goed punt. Ter verdediging: ik ben gek op kaneelbroodjes (wel vegan, blijf toch een millennial) en ik ben eerlijk. Ook in mijn schrijfsels. Júíst in mijn schrijfsels.

Als 26-jarige millennial weet ik het soms ook even niet. Ik deed net iets te lang over mijn studie, studeerde uiteindelijk af, startte een eigen bedrijf en belandde in een burn-out. Ik heb twee katten en voel me schuldig als ik de deur uit ben en me realiseer dat ik weer ben vergeten om ze eten te geven (daarom waren ze dus ineens zo lief vanochtend..)

Toen ik vijftien was dacht ik: als ik halverwege de twintig ben, heb ik het leven uitgevogeld. Dan heb ik een fijne relatie, ben ik misschien wel getrouwd, en natuurlijk heb ik een fantastische baan, een hechte vriendengroep zoals in Friends en maak ik prachtige reizen naar plekken waar nog geen top-10-lijstje van bestaat op TripAdvisor.

Think again.

Inmiddels heb ik die leeftijd bereikt en eerlijk, ik heb nog geen idee waarom ik hier ben, wat ik hier wil doen in de tijd die ik heb en de fijne relatie, vriendengroep, baan en reizen zijn ook (nog) niet gelukt.

Al heb ik wel twee katten. Dat zijn ook vrienden, toch?

Je hoort het, ik struggle met het leven. Dat zie je niet op Instagram en daar lees je niet over in de bestsellers van influencers. Tel daar mijn verslaving aan kaneelbroodjes bij op en ik dacht: ik ga hier gewoon over bloggen. Eerlijk, zonder filters en ik doe mijn best om af en toe een beetje te relativeren.

En om mijn katten eten te geven. Echt.